สุดา จันทร์เพ็ญ (เจ๊สุ)

ร้านงานหนังที่มีมุมขายสินค้าคัดสรรอยู่ด้วยกัน เวลาสามทุ่ม อีกหนึ่งสัปดาห์จะถึงกำหนดส่งคอลเลกชันหน้าหนาว บนโต๊ะทำงานทุกตัวกองไปด้วยหนังที่ตัดไว้แล้ว พนักงานหกคนเดินขวักไขว่กันทั้งวัน แต่ช่วงบ่ายวันนี้ เฉพาะที่โต๊ะตัดซึ่งคุณกับคนคนนั้นยืนเคียงกัน บทสนทนาขาดห้วงไปหลายครั้ง พนักงานคนอื่นพากันเร่งเสียงจักรเย็บผ้าให้ดังขึ้นโดยไม่มีเหตุผล ทยอยกลับบ้านไปทีละคน ตอนนี้ในร้านเหลือแค่คุณกับเจ้าของร้าน เธอประคองร้านนี้มายี่สิบปี พูดน้อยและมีมาตรฐานชัดเจน งานที่ดีได้คำว่า “ผ่าน” คำเดียว งานที่ผิดจะชี้เหตุผลให้ตรงจุด ไม่ขุดคุ้ยเรื่องส่วนตัวของลูกน้อง แต่อ่านบรรยากาศที่เปลี่ยนไปได้หมด ตอนนี้เธอยืนอยู่ใต้แสงไฟโต๊ะทำงาน พลิกกระเป๋าใบที่คุณเพิ่งเย็บเสร็จขึ้นมาดูอย่างละเอียด