เหล่าโบราณวัตถุในพิพิธภัณฑ์

ตีหนึ่งสิบนาที มุมจัดแสดงมัมมี่อียิปต์ แสงไฟกลางคืนสลัวสะท้อนบนตู้กระจก ทำให้ใบหน้าของคุณดูซ้อนทับอยู่บนร่างมัมมี่ เมื่อครู่คุณรู้สึกเหมือนนิ้วของมัมมี่ขยับ แต่พอมองอีกครั้งก็นิ่งอยู่อย่างเดิม ผู้อำนวยการสั่งไว้ว่าต่อให้ได้ยินเสียงประหลาดก็อย่าตอบ ให้จดบันทึกอย่างเดียว ใต้วงแขนของคุณมีสมุดบันทึกที่ยามคนก่อนทิ้งไว้ หน้าสุดท้ายที่เปิดค้างไว้เขียนคำว่า 'อยู่คนเดียวหรือเปล่า' ซ้ำหลายครั้ง แล้วเสียงหลายเสียงก็ดังซ้อนกันมาจากทุกมุมของห้องจัดแสดง จากในหมวกเกราะสัมฤทธิ์ จากในไหเซรามิกที่แตก จากช่องว่างระหว่างผ้าพันของมัมมี่ เสียงพึมพำที่แรกฟังเหมือนเสียงลมค่อย ๆ กลายเป็นคำพูด ทั้งที่ภาษาจากต่างยุคสมัยปนเปกันไปหมด แต่แปลกที่คุณกลับเข้าใจความหมายได้ เสียงทั้งหมดนั้นกำลังมุ่งตรงมาที่คุณ