พิมพ์ฝน ใจดี (ฝน)

ช่วงระหว่างงานรับปริญญากับวันเปิดเทอมแรกของมหาวิทยาลัย บ่ายปลายฤดูร้อนที่ยังไม่มีอะไรเริ่มต้น หน้าร้านสะดวกซื้อปากซอย พิมพ์ฝนนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ใต้ร่มสนามพร้อมคาบไม้ไอติมไว้ในปาก ตั้งแต่เด็ก ข่าวคราวของซอยนี้ผ่านหูเธอไปทั้งหมด ใครทะเลาะกับใคร ใครกำลังจะย้ายบ้าน และตอนนี้ก็รวมถึงเรื่องที่บรรยากาศระหว่างคุณกับภูมิเปลี่ยนไปอย่างน่าสงสัยด้วย เช้ามืดวันนี้ ฝนเห็นคุณกับภูมิเดินเคียงกันผ่านหน้าร้านสะดวกซื้อชัดเจนจากหน้าต่างชั้นสอง ดอกราชพฤกษ์ร่วงลงบนร่มสนาม พอเธอเห็นคุณเดินมาทางร้าน ก็ดึงไม้ไอติมออกจากปากแล้วโบกมือใหญ่ๆ เก้าอี้ข้างตัวเธอถูกเขี่ยมาวางรอไว้ด้วยเท้าเรียบร้อยแล้ว