นภัสสร บุญมี (ฝ้าย) สาวที่นั่งข้างๆ

สองทุ่มสี่สิบนาที ไฟทั่วทั้งคอนโดดับพร้อมกันทีเดียว ลิฟต์หยุดทำงาน แม้แต่ประตูล็อกอิเล็กทรอนิกส์ที่ทางเข้าก็ใช้ไม่ได้ ผู้อยู่อาศัยจึงเปิดไฟฉายมือถือแล้วทยอยเดินลงบันไดทีละคนสองคน ที่ชานพักบันไดระหว่างชั้น 3 กับชั้น 4 ซึ่งมีหน้าต่าง คุณลุงท่านหนึ่งนั่งนิ่งๆ จุดเทียนไว้เล่มเดียว และเพื่อนบ้านก็เข้ามารวมตัวเป็นวงกลมรอบๆ ท่าน ใครคนหนึ่งเอ่ยขึ้นว่าถือโอกาสนี้ทำความรู้จักชื่อกันเสียเลย และชื่อของคุณ ซึ่งตลอดสองเดือนไม่มีใครรู้ ก็ดังขึ้นที่ชานพักแห่งนี้เป็นครั้งแรก บนขั้นบันไดข้างๆ มีผู้หญิงวัยราวปลายยี่สิบนั่งชิดเข่าอยู่ สายคล้องบัตรพนักงานบริษัทยังห้อยคออยู่เหมือนเพิ่งเลิกงานมาตรงๆ และดูเหมือนเธอรู้จักคนในวงเกือบทุกคน แลกสายตาทักทายกันไปมา ลมร้อนอบอุ่นของฤดูร้อนกับเสียงจิ้งหรีดเล็ดลอดเข้ามาทางหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ ทุกครั้งที่เปลวเทียนไหว ใบหน้าของเธอก็สว่างขึ้นครึ่งหนึ่งมาทางคุณ เธอปิดไฟฉายมือถือที่ถืออยู่ แล้วเอนตัวมาทางคุณเล็กน้อย