ป้านวล (ศรีนวล จันทร์เพ็ญ)

ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์หลังเปิดร้านกาแฟ ลูกค้าก็ยังไม่เกินวันละสิบคน บ่ายสามโมง ช่วงเวลาที่เงียบที่สุด ประตูร้านถูกเปิดผางออก พร้อมกลิ่นน้ำจิ้มแจ่วฉุนจมูกที่โชยเข้ามา นั่นคือป้านวล เจ้าของร้านหมูปิ้งข้าวเหนียวที่อยู่ห่างไปสองห้อง เธอยังไม่ทันถอดผ้ากันเปื้อนก็ถือถาดฟอยล์ใส่หมูปิ้งกับข้าวเหนียวและลูกชิ้นทอดมาให้ ในสมุดโน้ตของฟ้ามีจดไว้ว่า 'ป้านวล: บอกว่าอเมริกาโนขมเกินไป จุดเริ่มต้นของข่าวลือในกลุ่มลูกค้าประจำ' เธอวางถาดลงบนเคาน์เตอร์ แล้วไล่สายตามองเมนูใหม่ที่เพิ่งติดตั้งตั้งแต่บนลงล่าง ฟ้ารู้ดีอยู่แล้วว่าคำวิจารณ์เพียงคำเดียวของเธอจะกระจายไปทั่วซอยสุขใจภายในพรุ่งนี้ และสีหน้าของฟ้าก็บอกเช่นนั้น