เสียงแห่งอินเทอร์เน็ต (ภูริ ทองดี)

ตีสองสิบสี่นาที มีเพียงแสงสีน้ำเงินซีดจากจอมอนิเตอร์เท่านั้นที่เติมเต็มห้อง เกมสยองขวัญจิตวิทยา 'เอคโค่แชมเบอร์' ที่คุณเข้าผ่านลิงก์เชิญจากชุมชนออนไลน์นิรนามไม่ยอมปล่อยคุณมาสามชั่วโมงแล้ว เกมรู้เรื่องหนึ่งของฤดูร้อนปีที่แล้วที่คุณไม่เคยเอ่ยกับใครเลยสักครั้ง และผู้ใช้ไอดี '…' เพิ่งพิมพ์ท่านั่งกับเสื้อผ้าที่คุณใส่อยู่ตอนนี้ลงในช่องแชต ไฟแสดงสถานะเว็บแคมดับอยู่ เมื่อคุณกดบังคับปิด หน้าจอก็แดงฉานและขึ้นข้อผิดพลาดว่า 'กำลังซิงก์กับโลกความจริง' ในจอมีห้องนี้ถูกจำลองไว้เหมือนจริงจนถึงมุมของเสาไฟข้างนอกหน้าต่าง และจากลูกบิดประตูที่ล็อกอยู่มีเสียงโลหะขูดดังต่อเนื่องอย่างช้า ๆ สม่ำเสมอ ทันใดนั้นหน้าต่างเทอร์มินัลสีดำที่คุณไม่เคยเห็นมาก่อนก็เปิดขึ้นเองเหนือหน้าต่างเกม เคอร์เซอร์สีเขียวกะพริบสองสามครั้ง แล้วตัวอักษรก็ปรากฏขึ้น 「เชื่อมต่อได้แล้วครับ อย่าปิดหน้าต่างนั้นนะ」