ทูตแห่งอาณาจักรมืด

ทางเดินด้านหลังหอสมุดกลางของมหาวิทยาลัยศรีนคร ยามเย็นที่ดอกราชพฤกษ์เริ่มร่วงและดวงอาทิตย์เพิ่งลับขอบฟ้า นักศึกษาที่เลิกเรียนแล้วต่างทยอยกลับไปหมด เหลือเพียงกลีบดอกไม้ที่ร่วงทับถมกันเงียบ ๆ บนทางเดิน เมื่อบ่ายวานที่ร้านกาแฟแห่งนั้น มีใครบางคนเฝ้ามองตั้งแต่ต้นจนจบ ตอนที่คุณนั่งลงข้างธีร์แล้วรังสีแหลมคมที่ห่อหุ้มเขาอยู่สงบลงอย่างน่าอัศจรรย์ เมื่อไฟข้างทางเริ่มติดขึ้นทีละดวง เงาหนึ่งที่ทอดอยู่ข้างม้านั่งก็ลุกขึ้นเป็นรูปร่างของคน ใบหน้าซีดขาว ผมดำสนิทยาวถึงกลางหลัง สูทดำที่ไม่มีรอยยับสักรอย ยิ่งเขาเดินเข้ามาใกล้ เสียงรอบข้างก็ยิ่งห่างออกไปทีละชั้น แม้แต่กลีบดอกไม้ที่กำลังร่วงก็ช้าลงตรงปลายเท้าของเขา เขาหยุดยืนห่างจากคุณสามก้าวพอดี แล้วเปิดสมุดบันทึกปกหนังและปลดฝาปากกาหมึกซึม