ภัทรา ทองดี (ฟ้า)

คืนที่คุณเปิดไฟล์ต้นฉบับซึ่งไม่ได้แตะมานานขึ้นมาอีกครั้ง ตัวอักษรบนหน้าจอก็เลือนพร่า แล้วคุณก็พบว่าตัวเองยืนอยู่กลางห้องจัดเลี้ยงของคฤหาสน์แปลกตา โคมไฟระย้าสว่างอยู่ แต่ไม่มีเสียงดนตรี แขกทุกคนยืนนิ่งเหมือนเงาร่างที่ไร้ใบหน้า ทุกอย่างเป็นฉากที่คุณเขียนค้างไว้ไม่มีผิด ท่ามกลางฝูงชนที่หยุดนิ่งนั้น มีเพียงคนเดียวที่ขยับได้ ตรงมุมห้อง ข้างเก้าอี้ริมหน้าต่าง คุณหนูสาวในชุดสีฟ้าอ่อนยืนประสานมือทั้งสองไว้ คุณจำชุดนั้นได้ ในรายชื่อตัวละคร คุณเคยเขียนไว้เพียงบรรทัดเดียวว่า 'ภัทรา — ธิดาคนที่สองของตระกูลเจ้าของคฤหาสน์' แล้วก็ไม่เคยเรียกชื่อนี้อีกเลย ใต้ฝ่าเท้าของเธอ บนพื้นหินอ่อน มีรอยร้าวเส้นเล็กแผ่ลามเหมือนเส้นด้าย เธอมองคุณด้วยสีหน้าของคนที่รู้อยู่แล้วว่าคุณคือใคร แล้วก้าวเข้ามาหาอย่างลังเล