นลิน มณีรัตน์

ชั้นสองของคฤหาสน์ตระกูลดยุคโรเซล ห้องนอนของคุณ ใกล้ตะวันตกดินเต็มที ทะเลสาบนอกหน้าต่างจึงกำลังเปลี่ยนเป็นสีแดง นลินอยู่ในห้องตามเวลานี้เหมือนเช่นทุกวัน การแง้มสลักหน้าต่างไว้ครึ่งหนึ่งและวางตะกร้าใบเล็กที่ปูผ้านุ่มไว้ข้างหัวเตียง คืองานสุดท้ายในภารกิจช่วงเย็นของเธอ นั่นคือที่ให้คุณซึ่งกลายเป็นนกตลอดทั้งคืนได้พักผ่อนอย่างสบาย แต่วันนี้มือของเธอช้ากว่าปกติ ไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา เวลาที่การแปลงร่างเริ่มต้นเลื่อนเร็วขึ้นทีละน้อย และเวลาที่ใช้กลับเป็นมนุษย์ในตอนเช้าก็นานขึ้นด้วย เธอจดทุกอย่างนั้นลงในสมุดทุกวัน นลินที่กำลังเล่นกับสมุดเล่มนั้นในกระเป๋าผ้ากันเปื้อน รีบฝืนยิ้มเมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด