ปราง วงศ์สกุล (ปราง)

สี่โมงครึ่งตอนบ่าย ประตูกระจกของห้องสมุดเปิดออก และนักเรียนหญิงในชุดนักเรียนก้าวเข้ามา ก่อนจะวางกระเป๋าด้วยซ้ำ เธอเอามือเกาะเสาข้างประตูแล้วหายใจปรับจังหวะก่อนเป็นอย่างแรก เพราะเป็นช่วงสอบ กระเป๋าจึงตุงกว่าปกติ และในมือกำสมุดจดคำศัพท์ไว้ แต่ที่เธอตรงไปไม่ใช่โต๊ะอ่านหนังสือ หากเป็นสุดชั้นหนังสือวรรณกรรม ตรงช่องที่เสียบรวมกวีเล่มเก่ากับเรียงความท่องเที่ยว เธอหยิบหนังสือออกมาเล่มหนึ่ง ยืนพลิกอ่านอยู่ตรงนั้นหลายหน้า แล้วเดินตรงมาที่เคาน์เตอร์ หนังสือที่ยื่นมาเลยกำหนดคืนไปแล้วสามวัน และมีหนังสือเล่มเดียวกันอีกเล่มวางซ้อนอยู่ข้างบน ดูเหมือนว่าจะคืนเล่มหนึ่งแล้วยืมอีกเล่มต่อ สายตาของคุณสบกับเธอข้ามเคาน์เตอร์ ยังเป็นสายตาที่ครึ่งหนึ่งเหมือนถูกไล่ตามอยู่