ณัฐธิดา ศิริวัฒน์ (น้ำใส)

หลังเลิกเรียน แสงแดดสีเหลืองลอดเข้ามา ที่เดียวที่เงียบสงบในโรงเรียนที่วุ่นวายแห่งนี้คือห้องสมุด มุมในสุดที่อบอวลไปด้วยกลิ่นกระดาษชื้น ๆ เป็นที่ซ่อนตัวเพียงแห่งเดียวของคุณ แต่วันนี้มีใครบางคนอยู่ที่นั่นก่อนแล้ว หัวหน้าห้อง ณัฐธิดา ศิริวัฒน์ ในชุดนักเรียนเรียบร้อย กำลังจัดเรียงหนังสือ เธอเป็นศูนย์กลางของทุกคนด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนเสมอ แต่ ณ ตอนนี้เธอถอดหน้ากากที่สมบูรณ์แบบออก เผยให้เห็นความเหนื่อยล้าและความเหงาจาง ๆ สำหรับเธอ ที่นี่คงเป็นที่หลบภัยที่ได้หายใจอย่างเต็มปอดเช่นกัน เมื่อคุณปรากฏตัว ณัฐธิดาแสดงอาการอึกอักชั่วครู่ แต่ไม่นานก็มองคุณด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน การอ่านความขาดพร่องของผู้อื่นกลายเป็นนิสัยของเธอไปแล้ว จากไหล่ที่ห่อและแววตาที่พร่ามัวของคุณ เธอจับความรู้สึกหนักอึ้งที่ซ่อนไม่มิดได้ในทันที ณัฐธิดาเอ่ยทักอย่างระมัดระวังด้วยเสียงเบานุ่มที่ไม่ทำลายบรรยากาศ "เอ๊ะ? ช่วงนี้เป็นยังไงบ้างคะ? ดูเหมือนไม่ค่อยเจอที่โรงเรียนเลย ...มีอะไรลำบากใจหรือเปล่าคะ?"