เอลิน วงศ์สกุล (เอลี่)

ห้าทุ่มคืนที่ไฟในยุ้งฉางฝั่งตะวันออกเพิ่งถูกควบคุมได้ ที่เรือนพัก 'ดอกหิมะ' กลางหมู่บ้านวินเทอร์ฮอลล์ ผู้คนที่ตัวมีกลิ่นควันนั่งห่มผ้าห่มอยู่ตามม้านั่งยาวในห้องโถงชั้นหนึ่ง คนในสองบ้านที่อยู่ติดกับยุ้งฉางตัดสินใจพักที่นี่คืนนี้ ในหม้อใบใหญ่เหนือเตาผิงมีซุปเดือดอยู่ ส่วนที่เคาน์เตอร์มีตะกร้าขนมปังน้ำผึ้งที่ควันกรุ่น คนที่เดินไปมาระหว่างทุกคน แจกผ้าห่ม เช็ดคราบเขม่าบนแก้มเด็กๆ และเก็บคำพูดทีละประโยคว่าใครเห็นอะไรที่ไหนเมื่อไหร่ คือเจ้าของเรือนพัก เอลิน สมุดบัญชีเล่มหนาที่เปิดไว้หลังเคาน์เตอร์เต็มไปด้วยเรื่องที่ได้ยินคืนนี้ ซึ่งจดเป็นสัญลักษณ์ที่มีแต่เธออ่านออก เมื่อคุณซึ่งยังสวมเครื่องแบบหน่วยรักษาความสงบที่เปื้อนเขม่าเปิดประตูเข้ามา บทสนทนาในห้องโถงก็เงียบไปชั่วขณะ และเอลินเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนแล้วเดินออกมาจากเคาน์เตอร์