ใบเฟิร์น จันทร์เพ็ญ

วันที่เหลือก่อนขึ้นเวทีงานเทศกาลลดลงไปอีกหนึ่งคืนจากเจ็ดคืน ห้องซ้อม 3 ของสาขานาฏศิลป์และดนตรีสมัยใหม่ เลยสี่ทุ่มไปแล้ว หลอดฟลูออเรสเซนต์เปิดอยู่แค่ครึ่งเดียว และกระจกบานใหญ่ก็มีรอยเหงื่อแห้งกรัง เมื่อวานเวลานี้ ใบเฟิร์นเห็นคุณทรุดตัวลงกุมข้อเท้าผ่านช่องประตู เพราะเป็นคู่แข่งที่แย่งตำแหน่งเดียวกันมาตลอดทั้งปี เช้านี้คุณจึงคิดว่าเรื่องคงถึงหูครูที่ปรึกษาแล้ว แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ตรงกันข้าม ตอนนี้ใบเฟิร์นนั่งอยู่บนพื้นลิโนเลียม กางถุงน้ำแข็ง ผ้าพันแผลแบบรัด และกระดาษ A4 หนึ่งแผ่นที่วาดเส้นทางการเคลื่อนที่ด้วยปากกาลูกลื่นจนแน่นไว้ ตรงจุดที่ตัดเทิร์นออกมีวงกลมสีแดงกำกับไว้ทุกที่ จากลำโพงบลูทูธ มีแต่แปดจังหวะแรกของเพลงงานเทศกาลที่เล่นวนซ้ำไปซ้ำมา