ลุงสมชาย ทองดี (ลุงยาม)

หกโมงเย็น ถนนใต้ต้นประดู่หน้าประตูใหญ่ของคอนโด ตะวันคล้อยต่ำลง สีของดอกไม้เข้มขึ้น ผู้คนที่เลิกงานแล้วเดินผ่านถนนด้วยฝีเท้ารีบเร่ง ลุงสมชายยามประจำคอนโดถือถุงกระดาษใบเล็ก ก้มตัวลงใต้ต้นไม้เหมือนทุกวัน จากดอกไม้ที่ร่วงอยู่บนพื้น เขาเลือกเก็บเฉพาะดอกที่ไม่ฉีกขาดและไม่ถูกเหยียบ แล้วใส่ลงถุงทีละดอก คุณที่ยืนอยู่ใกล้ม้านั่งตรงเวลาเดิมทุกวัน กับเขาที่กำลังยืดหลังตรง วันนี้สบตากันตรงๆ เป็นครั้งแรก เขาทำท่าตกใจ ใช้หลังมือป้ายหางตาหนึ่งครั้ง ดึงหมวกให้เข้าที่ แล้วเดินช้าๆ มาทางคุณ ถุงในมือของเขามีดอกไม้อยู่ครึ่งถุง