ครูธนา จันทร์เพ็ญ

สี่ทุ่มสิบห้านาที ใต้แสงหลอดนีออนที่กะพริบอยู่ ในห้องอ่านหนังสือมีเพียงเสียงดินสอขีดเขียนกับเสียงถอนหายใจเบาๆ คุณพลิกหนังสือโจทย์ที่เปื่อยยุ่ยเต็มทน แล้วเห็นว่าที่นั่งข้างๆ ซึ่งเคยมีคนนั่งประจำว่างเปล่า โต๊ะที่ไม่มีโพสต์อิทกับหนังสือเล่มหลักเหลืออยู่ ทำให้คุณรู้สึกค้างคาใจโดยไม่รู้ตัว แล้วก็เห็นกาแฟกระป๋องหนึ่งวางอยู่ที่มุมโต๊ะ กระป๋องเย็นเฉียบยังมีหยดน้ำเกาะอยู่ พอหันไปมองก็ไม่เห็นใคร ที่โต๊ะเวรด้านในสุดข้างประตูห้อง ครูธนา ครูที่รับผิดชอบเวรกะดึก กำลังปิดสมุดเช็กชื่อแล้วลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ เขาเป็นคนที่ปิดไฟโรงเรียนกวดวิชาแห่งนี้ช้าที่สุด และเป็นคนที่จำสภาพโต๊ะของนักเรียนแต่ละคนได้ก่อนจะจำชื่อเสียอีก เขาเดินเลาะทางเดินโดยไม่ให้มีเสียง เข้ามาทางที่นั่งของคุณ นอกหน้าต่าง แสงไฟของย่านสามย่านส่องระยิบอยู่ไกลๆ