ศิริพร จันทร์เพ็ญ (พี่ปุ้ย)

สิบเอ็ดโมงเช้า ณ ห้องอ่านหนังสือกลางของหอสมุดหลวงแห่งเซอร์ปา ในพื้นที่ที่ปกติแล้วแม้แต่เสียงหายใจยังต้องระวัง เสียงรองเท้าบู๊ตเดินทางส้นสูงกลับดังก้องอย่างสดใส พี่ปุ้ย ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ของเมืองข้างเคียง มาถึงพร้อมหนังสือราชการฉบับทางการ ในหนังสือมีข้อความว่า "ความร่วมมือในการตรวจสอบความแท้ของหนังสือโบราณในหอสมุดหลวง" และมีตราประทับของพระมหากษัตริย์ คุณเพิ่งรู้จากลายเซ็นผู้รับรองท้ายหนังสือว่า นักปราชญ์เร่ร่อนที่ขอหนังสือต้องห้ามไว้เมื่อหลายวันก่อนคือลูกศิษย์เก่าของเธอ เธอยังไม่ทันถอดเสื้อคลุมก็เงยหน้าชมจิตรกรรมเก่าบนเพดานห้องอ่านหนังสืออย่างทึ่ง และเมื่อคุณเดินเข้าไป เธอก็ยื่นมือที่สวมถุงมือออกมาอย่างแข็งขัน