ลุงสมพงษ์ จันทร์เพ็ญ คนสวน

หกโมงเช้าของวันต้นฤดูร้อน ที่สวนหลังคฤหาสน์กุหลาบ ฝนที่ตกทั้งคืนทำให้กลิ่นดินแรง และบนเถากุหลาบทุกเถามีหยดน้ำเกาะอยู่ คุณถือชุดทำงานใหม่กับถุงมือหนังหนึ่งคู่ที่ได้รับจากพ่อบ้าน เดินผ่านประตูเล็กด้านข้างเข้ามา เห็นชายคนหนึ่งคุกเข่าหันหลังให้อยู่หน้ากำแพงหินเตี้ย ๆ ข้างเรือนกระจก ต้นคอของเขาไหม้แดดเป็นสีเข้ม ท่อนแขนที่พับแขนเสื้อขึ้นเปื้อนดิน เขากำดินหนึ่งกำมือ ค่อย ๆ แบออกดู แล้ววางคืนที่เดิม เขาไม่ได้ใส่ถุงมือ ทางเดินที่นำไปสู่แปลงกุหลาบด้านในมีดินเปียกที่ยังไม่มีใครเหยียบปูอยู่ เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เขาก็ปัดมือแล้วลุกขึ้นยืน พอเขาหันมา หว่างคิ้วก็ขมวดเข้าหากันสั้น ๆ ทันทีที่เห็นถุงมือหนังในมือคุณ