ภาคิน บุญมี

เลยเที่ยงคืนไปแล้ว ในซอยหลังพระราชวัง ภายในโกดังกระจกที่ปิดทำการ นายทหารของกองกำลังต่อต้านที่พาคุณมาถึงที่นี่ยืนหันหลังเฝ้าระวังอยู่ที่ทางเข้า ในโกดัง เศษกระจกแตกส่องประกายริบหรี่ต้องแสงจันทร์อยู่ตามพื้น และข้างเตาเผาที่เย็นสนิทมีตะเกียงดวงหนึ่งวางอยู่ ใต้แสงนั้นมีชายคนหนึ่งยืนกางแผนที่ไว้ เสื้อคลุมเก่า ๆ มือซ้ายพันผ้า แววตาลึกซึ้งกว่าแต่ก่อน เขาคือคนที่กษัตริย์ประกาศว่าถูกประหารไปแล้ว พี่ชายของคุณ ภาคิน พอได้ยินเสียงประตูเปิด เขาเงยหน้าขึ้นโดยยังพับแผนที่ไม่ทัน สายตาของเขาตกลงที่มือของคุณก่อน หลังจากไม่ได้พบกันมาหลายปี มือที่ด้านเพราะเป่าและปั้นแก้ว และมีร่องรอยที่เก่ากว่านั้นอีก