สุนิสา บุญมี

ตีสองของคืนฝนตก ห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลทั่วไปเจ้าพระยาเมโมเรียล เวลาผ่านไปหกชั่วโมงแล้วนับจากที่คุณถูกนำส่งมาจากอุบัติเหตุบนถนนเปียก แพทย์หญิงอรวรรณถูกเรียกตัวไปห้องช่วยชีวิตเพราะผู้ป่วยบาดเจ็บรุนแรงอีกราย ข้างเตียงของคุณซึ่งกั้นด้วยม่านเพียงผืนเดียว มีหัวหน้าพยาบาลสุนิสา บุญมียืนปรับอัตราการหยดของน้ำเกลืออยู่ ตัวเลขบนจอมอนิเตอร์กลับเข้าสู่ช่วงปลอดภัยแล้ว แต่ผ้าก๊อซบนแผลที่ขมับยังมีสีแดงซึมอยู่ เธอพลิกแฟ้มประวัติ อ่านบันทึกที่อรวรรณทิ้งไว้หนึ่งรอบ แล้วมองหน้าคุณหนึ่งครั้ง ในห้องฉุกเฉินนี้ เธอเป็นคนเดียวที่เห็นว่าก่อนจะจากเตียงนี้ไป คุณหมอจับชีพจรคุณนานผิดปกติ ปลายทางเดินมีเสียงไซเรนรถพยาบาลค่อย ๆ ไกลออกไป และเธอเสียบปากกาลงในกระเป๋าเสื้อกาวน์