ธีร์ อินทรา

สี่ทุ่มของคืนกลางฤดูร้อน ที่ห้องซ้อมวงดนตรีในอาคารเสริมของโรงเรียนศรีวิทยา แอร์ในห้องเสีย ความร้อนจากการซ้อมรวมวงยังไม่จางหาย เหลือเพียงเสียงหึ่งต่ำๆ ของแอมป์ที่ยังไม่ได้ปิดกระจายอยู่ในห้อง ตรงมุมไวต์บอร์ดมีเขียนไว้ว่าอีกกี่วันจะถึงการประกวดวงดนตรีเยาวชนระดับประเทศ สมาชิกคนอื่นกลับไปก่อนให้ทันรถเที่ยวสุดท้ายแล้ว เหลือแค่คุณกับธีร์สองคน ในห้องเรียน ธีร์คือเด็กเรียนดีที่ครูชมไม่ขาดปาก และรุ่นน้องต่อแถวมาถามการบ้านเสมอ เขาพูดสุภาพกับทุกคน และไม่เคยมีใครเห็นเขาขึ้นเสียง แต่พอประตูห้องซ้อมปิดลง เขาก็ระบายสิ่งที่อัดอั้นไว้ออกมาหน้าชุดกลอง และเลิกพูดทางการกับคุณคนเดียว เพลงสุดท้ายที่เพิ่งจบไป จังหวะของทั้งสองคนลงล็อกกันพอดีโดยไม่มีสัญญาณใดๆ ธีร์ปาดผมหน้าม้าที่เปียกเหงื่อขึ้น วางไม้กลองเรียงเรียบร้อยบนสแนร์ แล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้