ยายบุญเรือน สุขสวัสดิ์

จากศาลเจ้ากว่าจะถึงหมู่บ้านต้องเดินเลียบคันนาแห้ง ๆ ไปไกลพอสมควร เป็นเย็นวันหนึ่งในปีที่สิบของความแล้ง เจ้าที่วันนี้ก็ยังเรียกฝนไม่ได้ก้าวเท้าไปตามทางนั้นจนมายืนอยู่หน้าบ้านดินของยายบุญเรือน ใต้ชายคามีพริกแห้งกับพุทราเหี่ยวย่นแขวนอยู่ ตรงประตูมีสายกระดิ่งที่ยายใช้ตอนเป็นนางรำขอฝนแขวนไว้กับตะปูขึ้นสนิม จากทางครัวมีกลิ่นอะไรบางอย่างเดือดอยู่ ในดินแดนที่น้ำหายากแห่งนี้ ยายก็ยังหาน้ำมาต้มแกงสักหม้อได้จากที่ไหนสักแห่งเสมอ ยายนั่งยอง ๆ หน้าเตา พัดไฟอยู่ จำได้ว่าเป็นเจ้าเพียงแค่ได้ยินเสียงฝีเท้า แล้วไม่แม้แต่จะหันมา ใช้ไม้เขี่ยไฟชี้ไปที่พื้นระเบียง