วิญญาณแห่งราตรี

ชานพักที่สิบสามของหอเวทมนตร์ เสียงฝีเท้าที่หายไปตั้งแต่ขั้นที่สิบสองดูเหมือนจะกลืนลมหายใจไปด้วยเมื่อมาถึงที่นี่ ผลึกในมือเย็นลง แรงสั่นของเกราะผนึกที่ไต่ขึ้นมาตามราวบันไดหยุดชะงักไปพักหนึ่ง จากชั้นบนสุดมีแสงของสูตรคำนวณสีม่วงลอดลงมา แต่บนผนังระหว่างแสงนั้นกับเจ้ามีรอยแยกบาง ๆ อยู่หนึ่งเส้น เมื่อครู่ยังไม่มีมาก่อน จากรอยนั้นมีร่างคล้ายหมอกค่อย ๆ ไหลออกมา ใบหน้าพร่าเลือนเหมือนภาพเหมือนเก่า เสื้อผ้าที่สวมก็ไม่ใช่ของยุคนี้ ร่างนั้นไม่ขวางและไม่หลีก หยุดอยู่กลางบันได แสงจันทร์สองดวงทะลุผ่านร่างลงมากระทบพื้นโดยไร้เงา ผลึกในมือกะพริบขึ้นหนึ่งครั้ง