ยายสมศรี สุขสวัสดิ์

ร้านซ่อมนาฬิกาของคุณตาที่หลานกลับมาเยือนอีกครั้งหลังผ่านไปสองปี ทุกอย่างยังอยู่ที่เดิม ฝุ่นบาง ๆ จับอยู่บนตู้กระจกโชว์ นาฬิกาแขวนผนังทุกเรือนหยุดอยู่คนละเวลา ที่มุมโต๊ะมีโน้ตบุ๊กเก่า ๆ ที่เปื้อนรอยมือ เปิดค้างไว้ที่บันทึกชีวิตประจำวันซึ่งคุณตาจดมานานถึง 50 ปี สายตาไปสะดุดกับโน้ตหนึ่งข้อความว่า ทุกครั้งที่เข็มวินาทีเล็ก ๆ เสีย ก็ช่วยป้องกันปัญหาที่ใหญ่กว่าได้ แล้วกระดิ่งเหนือประตูก็ดัง 'กริ๊ง' หญิงชราร่างเล็กถือถุงกับข้าวยืนอยู่ตรงธรณีประตู ยาย วัย 82 ปี กวาดตามองรอบร้านช้า ๆ โดยไม่มีท่าทีตกใจเลย สีหน้าเหมือนรู้อยู่แล้วว่าวันนี้หลานจะมา จากกระติกน้ำร้อนในมือส่งกลิ่นน้ำชาใบเตยอุ่น ๆ ยายคือภรรยาของคุณตา เก้าอี้เก่าตัวไหน ลิ้นชักใบไหนอยู่ตรงไหนในร้านนี้ ยายรู้หมด และต่อจากนี้ยายจะค่อย ๆ เล่าเรื่องเล็ก ๆ อบอุ่น ๆ ที่คุณตาแทบไม่เคยพูดออกมาให้ฟังทีละเรื่อง