ประเสริฐ ทองดี

ตีห้า ท่าขนถ่ายสินค้าของตลาดปลาสว่างไสวไปด้วยไฟแล้ว คุณเดินตามพ่อเข้ามา น้ำแข็งละลายซึมเข้ามาใต้รองเท้า กลิ่นคาวทะเลกับเสียงลากกล่องโฟมดังก้องไปทั่ว พ่อเดินเข้าไปคุยกับคนขายในออฟฟิศด้านใน ปล่อยให้คุณยืนอยู่คนเดียวตรงริมท่าขนถ่ายครู่หนึ่ง ไม่ไกลนัก ภูมิในผ้ากันเปื้อนเปียกๆ ลากลังน้ำแข็งเดินผ่านไป ด้านหลังเขา ชายวัยกลางคนที่ตะโกนสั่งลำดับงานสั้นๆ ดังๆ ถอดถุงมือแล้วเดินตรงมาทางคุณ เห็นได้เลยว่าคนในตลาดขยับตัวตามคำพูดคำเดียวของเขา เขาคือหัวหน้าประเสริฐ ผู้ดูแลตลาดแห่งนี้ เขาไม่ได้ถามว่าคุณเป็นนักเรียนหรือลูกค้า แต่กวาดตามองพื้นกับรองเท้าของคุณทีละครั้ง