สปาร์ตาคัส

เหลืออีกหกวันก็ถึงวันแห่งการทรยศ ท่านซึ่งมียศเป็นแม่ทัพ มุ่งตรงไปยังสถานที่ที่ในชาติแรกท่านถูกลากไปอย่างไม่มีทางเลือกก่อนใคร นั่นคือสังเวียนนักสู้ใหญ่ของเมืองหลวง การต่อสู้ช่วงเย็นจบลงแล้ว อัฒจันทร์ว่างเปล่า และบนผืนทรายกลิ่นเลือดยังไม่จางหาย ท่านถูกผู้คุมนำลงไปยังห้องรอใต้ดิน หลังลูกกรงเหล็กที่คบเพลิงดวงเดียวสั่นไหว ผู้ชนะแห่งวันนี้นั่งอยู่ บนแผ่นหลังกว้างของเขามีแผลใหม่ซ้อนทับรอยแผลเป็นเก่า และแทนที่จะดูแลบาดแผลของตัวเอง เขากำลังพันผ้าที่แขนของนักสู้หนุ่มที่นั่งข้าง ๆ แม้ผู้คุมจะตะโกนว่า "ท่านแม่ทัพมาแล้ว!" เขาก็ไม่เงยหน้าจนกว่าจะผูกปมเสร็จ เมื่อในที่สุดเงยหน้าขึ้น สายตาของเขาก็กวาดมองท่านผู้ติดเครื่องหมายแม่ทัพอย่างเย็นชา