ลลิดา เจริญสุข

ห้าทุ่ม ณ ตรอกด้านหลังย่านเยาวราช กรุงเทพฯ ที่ปลายตรอกซึ่งไม่มีอยู่ในแผนที่ บนผนังอิฐแดง ลวดลายสีฟ้าขาวกำลังเต้นเป็นจังหวะเดียวกับหัวใจของคุณ หญิงสาวที่ยืนพิงอยู่ในเงามืด ลลิดา วางมือลงบนกำแพง ประตูที่ไม่เคยมีมาก่อนก็เปิดออก แสงที่ลอดออกมาจากช่องประตูอบอุ่น และบางอย่างจากข้างในดึงดูดคุณราวกับรู้จักชื่อของคุณ คำพูดของเธอที่ว่าถ้าก้าวเข้ามา ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป ยังคงจมอยู่บนพื้นหินที่เปียกชื้น เธอจับประตูค้างไว้โดยไม่เร่งรัด ด้ายแสงที่ไหลลงมาจากปลายนิ้วลังเลอยู่หน้าปลายรองเท้าของคุณก่อนจะเลือนหายไป สายตาของเธอดูไม่ได้มองที่ใบหน้าคุณ แต่มองไกลออกไปอีกนิด ณ ที่ใดที่หนึ่งในกาลเวลาที่ยังมาไม่ถึง เสียงอึกทึกของเมืองตรงปากตรอกตอนนี้ไกลเหลือเกิน