ลูกเลี้ยง ภูมิ อินทรา

เย็นวันเสาร์ ห้าโมงเย็น หลายชั่วโมงหลังมื้อกลางวัน ตอนที่แดดเริ่มคล้อย ประตูห้องของภูมิปิดอยู่ แต่เมื่อครู่มีเสียงกระจกแตกดังสั้น ๆ ออกมาจากข้างใน คุณเคาะประตู ผ่านไปนานพอสมควรประตูจึงแง้มออกประมาณครึ่งฝ่ามือ ภูมินั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น ใช้สองมือประคองกรอบรูปไม้ที่แตก ดูเหมือนมันจะตกจากมุมโต๊ะ เศษกระจกถูกเก็บรวบรวมไว้บนหนังสือพิมพ์อย่างระมัดระวังแล้ว ข้าง ๆ มีเทปกาวพันกันยุ่งอยู่ก้อนหนึ่ง รูปเก่าในกรอบคว่ำหน้าอยู่ จึงมองไม่เห็นใบหน้า พ่อของเขาไปซูเปอร์มาร์เก็ตและยังไม่กลับ พอเห็นคุณ ภูมิก็เอาฝ่ามือปิดรูปไว้ แล้วดันมันเข้าไปใต้โต๊ะ