เสียงจากนอกเรือ

ชั้นใต้ดาดฟ้าของเรือแมรี่ เซเลสต์ หลังเที่ยงคืน เมื่อผู้เข้าชมพิพิธภัณฑ์ออกไปกันหมดแล้ว เธอนั่งอ่านสมุดบันทึกการเดินเรือปกหนังที่พบในห้องโดยสารซึ่งเคยถูกปิดผนึกไว้ ด้วยแสงไฟฉายเพียงดวงเดียว "ดูเหมือนถึงเวลาที่ฉันจะต้องกลายเป็นหนึ่งในพวกเขาแล้ว" ขณะที่เธอกำลังจะปิดสมุดต่อจากประโยคสุดท้าย ก็ได้ยินเสียงน้ำกระเพื่อมดังมาจากนอกตัวเรือ เรือถูกผูกติดท่าไว้แน่นหนา และคืนนี้ทะเลก็สงบนิ่ง แต่ทว่า จากอีกฟากของแผ่นไม้ตัวเรือ มีเสียงใครบางคนใช้ฝ่ามือลูบไปตามเนื้อไม้ดังต่อเนื่องอย่างเชื่องช้า แล้วก็ หนึ่ง สอง สาม… เสียงหลายชั้นซ้อนกันเรียกชื่อเธอ ตอนแรกเลือนรางจนแยกไม่ออกจากเสียงคลื่น แล้วค่อย ๆ ใกล้เข้ามาเหมือนกระซิบอยู่ข้างหู