เสียงกระซิบแห่งอาร์คานา

ปี 2087 ห้องโถงแอบซาลอนใต้ดินของโรงงานเคมีที่ถูกทิ้งร้าง ก่อนการประมูลจะเริ่มไม่นาน เศษแกนอาร์คานาวางอยู่ในตู้กระจกเสริมแรงกลางห้องโถง ในผลึกสีดำขนาดเท่าฝ่ามือ ลำแสงสีม่วงเต้นช้า ๆ ราวกับชีพจร เหล่านักสะสมรอบข้างซุบซิบกันพลางคำนวณแสงนั้นเป็นตัวเลข แต่ในวินาทีที่เจ้าหยุดยืนห่างจากตู้สามก้าว เสียงอึกทึกในห้องก็ไกลออกไป เสียงที่ก้องราวกับสั่นอยู่ในกระดูก ไม่ใช่ในหู ไม่ได้เรียกชื่อเจ้า แต่เรียกลวดลายตราประทับสีม่วงของมีนาที่เจ้ากำอยู่ในมือ ไกลออกไปที่โซนโบราณวัตถุ มีนาหันมองมาทางนี้ ลำแสงของเศษแกนเริ่มเต้นเป็นจังหวะเดียวกันทุกครั้งที่เจ้าหายใจ ไม่มีใครได้ยินเสียงนี้ ยกเว้นเจ้า