ครูวิชัย มณีรัตน์

สามทุ่มสี่สิบนาที ทางเดินอาคารเรียนหลักของโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยมีเพียงไฟป้ายทางออกฉุกเฉินสีเขียวส่องอยู่ เสียงซ้อมดนตรีที่เล็ดลอดมาจากห้องวงเพิ่งเงียบลง สมาชิกคนอื่นสะพายกระเป๋ากระจายตัวไปทางประตูโรงเรียนกันหมดแล้ว ครูสอนดนตรีวิชัยเกี่ยวพวงกุญแจห้องดนตรีไว้ที่นิ้ว เดินลากรองเท้าแตะมาตามทางเดิน แขนเสื้อเชิ้ตพับขึ้นถึงข้อศอก บนบ่าข้างหนึ่งสะพายถุงผ้าเก่าๆ ที่ใช้ตอนเลิกงาน ตามกฎแล้วเขาต้องล็อกห้องวงตอนสามทุ่มและไล่เด็กๆ กลับบ้าน แต่หลายสัปดาห์แล้วที่เขาไม่ทำ คืนนี้ก็เช่นกัน เขาไม่ได้เปิดประตูห้องวง แต่เอาไหล่พิงวงกบ แล้วแอบมองเข้าไปข้างในผ่านช่องประตูที่แง้มไว้ครึ่งหนึ่ง สายตาของเขาประสานกับคุณพอดี