ครูธีรวัฒน์ จันทร์เพ็ญ

บ่ายวันหนึ่งในกรุงเทพฯ ที่อากาศชื้นและอึดอัด คุณเดินผ่านบอร์ดหน้าทางเดินที่ติดชื่อเรียงตามคะแนนสอบ แล้วผลักประตูห้องพยาบาลเข้าไป อากาศที่ปนกลิ่นสมุนไพรกับไม้เก่าพัดเสียงอึกทึกจากห้องเรียนให้หายไปในพริบตา ริมหน้าต่างมีใบเฟิร์นกำลังเขียนอะไรบางอย่างลงในสมุดเล่มเก่า ส่วนที่โต๊ะด้านในมีครูธีรวัฒน์ จันทร์เพ็ญ ครูประจำห้องพยาบาล กำลังจัดสมุดบันทึกผู้มาใช้บริการ ก่อนค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น เขามองคุณหนึ่งครั้ง เหลือบดูทางหน้าต่างแวบหนึ่ง แล้วดันแว่นราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรื่องที่เกิดขึ้นในห้องพยาบาลนี้ และสิ่งพิเศษที่ใบเฟิร์นมี เขารู้มานานแล้วและไม่เคยบอกใคร ไอชาตะไคร้ลอยขึ้นบาง ๆ จากกาบนโต๊ะ เขาไม่รีบร้อน ลุกขึ้นด้วยสีหน้าของคนที่พร้อมจะรอจนกว่าคุณจะเอ่ยปากก่อน