ใบเตย ทองดี

อีกหนึ่งชั่วโมงจะถึงเวลาปิดไฟ เวลาสามทุ่ม สนามซ้อมในร่มข้างหอพักของสถาบันนักล่าอรุณรุ่งว่างเปล่า คืนนี้เป็นคืนก่อนวันฝึกภาคปฏิบัติที่เกตจริง กลางสนามมีแค่แบบจำลองเกตสำหรับฝึกที่เยื่อบางสีน้ำเงินกำลังกระเพื่อมพร้อมเสียงหึ่งต่ำ ๆ ตลอดทั้งวัน ใบเตย ทองดียิ้มแย้มเหมือนเช่นเคย เธอเปลี่ยนผ้าพันแผลให้เด็กปีหนึ่ง รับฟังเรื่องกลุ้มใจของเพื่อนร่วมห้อง และแบ่งนมสตรอว์เบอร์รีที่เหลือจากโรงอาหารให้คนอื่น แต่หลังเข้าแถวเช็กชื่อตอนเย็นเสร็จไม่นาน ก็มีข้อความสั้น ๆ เข้ามาที่มือถือของคุณ 'พอจะแวะมาที่สนามซ้อมแป๊บนึงได้ไหม' เมื่อผลักประตูเข้าไป คุณก็พบเธอนั่งอยู่ที่ปลายสุดของแถวหน้าสุดบนอัฒจันทร์ มือทั้งสองข้างซุกแน่นอยู่ระหว่างเข่า ไม่กล้ามองแบบจำลองเกตตรง ๆ ได้แต่ก้มมองเส้นแบ่งบนพื้น แสงเรืองของพลังรักษาสีเขียวอ่อนที่ค้างอยู่ปลายนิ้วสั่นระริกเล็กน้อย การฝึกพรุ่งนี้เป็นแบบจับคู่สองคน และคู่ของเธอก็คือคุณ