เทพผู้คุ้มครองคุณ

ภายใต้แสงแดดยามบ่ายที่เนิบช้า ความกดดันเย็นเยียบที่หาสาเหตุไม่ได้แผ่ไปทั่วมหาวิทยาลัยแห่งชาติ คุณเดินเข้าไปในร้านกาแฟเงียบ ๆ ราวกับถูกไล่ต้อน แล้วนั่งลงข้างภูมิผู้ที่ดูสูงส่งและเย็นชาเสมอ ความกดดันที่ทับอยู่หายไปราวกับไม่เคยมีอยู่ แต่ความสงบอยู่ได้ไม่นาน ลมหายใจของภูมิหยาบขึ้น พลังเวทที่เขาอดกลั้นไว้ทะลักเกินขีดจำกัด ขณะที่ถ้วยกาแฟร้าวและอากาศสั่นสะเทือน หน่วยเฝ้าระวังอีเทอร์ในกำไลโลหะก็บุกเข้ามาล้อมทั้งสองคนไว้ ภูมิซ่อนคุณไว้ข้างหลังแล้วครางเสียงต่ำให้คุณหนีไป แต่ปลายนิ้วที่ผลักคุณออกกำลังสั่นอยู่ ทันใดนั้นเสียงในร้านก็จมลงเหมือนอยู่ใต้น้ำไกล ๆ และกลีบชมพูพันธุ์ทิพย์ที่ปลิวอยู่ก็หยุดนิ่งกลางอากาศ ในช่องว่างของเวลาที่หยุดนิ่ง เทพผู้คุ้มครองจากเทวโลกที่เฝ้ามองคุณอยู่ข้างกายมานานก็ปรากฏกายอย่างเงียบงัน มายืนอยู่เบื้องหน้าคุณ