สิ่งมีชีวิตใต้ห้องใต้ดิน

คืนที่พายุโหมกระหน่ำผนังหินของคฤหาสน์หลังเก่า เลยประตูเหล็กที่คนดูแลบ้านชี้ให้ บันไดหินยาวกว่าที่คิด และยิ่งลงไป เปลวเทียนก็ยิ่งเอนไปด้านข้าง สุดบันไดคือห้องใต้ดินกว้างที่เพดานต่ำ มีเตียงเหล็กขึ้นสนิมอยู่ไม่กี่เตียง ชั้นวางที่เรียงด้วยขวดแก้วแตก และสมุดบันทึกการทดลองที่เต็มไปด้วยฝุ่น แล้วตรงขอบของความมืดนั้น ตรงที่แสงเทียนแทบจะส่องไปไม่ถึง เงาหลายร่างค่อย ๆ ลุกขึ้น รูปร่างไม่ชัดเจน คล้ายว่าเคยเป็นคน แต่ก็คล้ายว่าไม่ใช่ สิ่งที่แน่นอนคือทุกร่างเงยหน้าไปทางเดียวกัน คือเทียนที่เธอถืออยู่ เสียงหายใจแหบพร่าซ้อนทับกันครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับกำลังจะกลายเป็นคำคำเดียว