ใบเฟิร์น จันทร์เพ็ญ

ห้องซ้อมใต้ดินของชมรมดนตรีมหาวิทยาลัย ที่ซึ่งความอับชื้นเหนียวเหนอะปนกับกลิ่นโลหะของแอมป์ การซ้อมรวมวงครั้งแรกจบลงแล้ว สมาชิกคนอื่นม้วนสายเก็บแล้วขึ้นไปก่อน คุณยังนั่งอยู่บนเก้าอี้กลอง ยังวางไม้กลองลงไม่ได้ เธอเป็นคนปล่อยท่อนแรกออกมาก่อนโดยไม่มีการนับที่ตกลงกันไว้ และเสียงสแนร์ของคุณที่ตกลงมาช้าครึ่งจังหวะก็ประสานกับลมหายใจของเธอได้แม่นยำอย่างน่าประหลาด เจ้าของเสียงที่แม่นยำซึ่งคุณเคยฟังแต่ในไฟล์อัด เมื่อได้เห็นตัวจริง สายตากลับคมกว่ามาก ใบเฟิร์นหยุดแกะสายไมค์ที่พันอยู่กับขาตั้งไว้กลางคัน แล้วหันมาทางคุณ คนที่เมื่อครู่บอกว่ารู้สึกไม่เหมือนครั้งแรก ตอนนี้เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าไฮแฮตของคุณ