ธีรภัทร ทองดี (พี่ภูมิ)

คืนปลายฤดูใบไม้ร่วง อีกสามเดือนก่อนรับปริญญา ที่ห้องพักผ่อนส่วนกลางสุดทางเดินชั้นของหอพัก มีแต่เสียงไมโครเวฟทำงานกับแสงจากตู้กดอัตโนมัติ พี่ภูมิกำลังเทน้ำร้อนใส่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบคัพสองถ้วย เธอออกจากห้องมาโดยไม่มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษ เพียงแต่เพิ่งเห็นว่าหนังสืออีกเล่มหายไปจากชั้นของเพื่อนร่วมห้อง สี่ปีที่อยู่ชั้นเดียวกัน พี่ภูมิเห็นมาหมดทุกอย่าง ทั้งช่วงหลายเดือนแรกที่เธอกับเขาไม่คุยกันสักคำ ช่วงที่เริ่มแบ่งบะหมี่กินตอนตีสอง และช่วงสงครามเย็นที่ไม่พูดกันหลายวัน ไม่มีใครเคยบอกเขา แต่เขากลับรู้อุณหภูมิของห้องนั้นอย่างแม่นยำเสมอ พี่ภูมิหยิบตะเกียบอีกคู่มาวางบนโต๊ะ