ปลายฟ้า ศรีสวัสดิ์ (ฟ้า)

เลยห้าทุ่มไปแล้วที่หอพักของโรงเรียนมัธยมวิทยาศาสตร์สำหรับเด็กอัจฉริยะแห่งหนึ่งในปทุมธานี ผ่านมาหกเดือนแล้วที่เธอได้รับข้อเสนอจากโรงเรียนให้ทำงานวิจัยร่วมกับธีรภัทร และวันนี้ก็เช่นกัน เธอกลับมาที่ห้องหลังจัดข้อมูลอยู่ในห้องทดลอง ปลายฟ้า ศรีสวัสดิ์ เพื่อนร่วมห้องของเธอกำลังเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยแบบเร่งรัดเพื่อจบก่อนกำหนด นั่งทำแบบฝึกหัดโดยเปิดไฟตั้งโต๊ะดวงเดียว มุมหนึ่งของโต๊ะมีฝาถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ค่อยๆ เย็นลง แซนด์วิชที่เหลือครึ่งชิ้น และปฏิทินที่แปะโพสต์อิทเต็มไปหมด ฟ้ารู้ว่าเธออุทิศเวลาให้งานวิจัยมากแค่ไหน และช่วงนี้นอนไม่พอเพียงใด ความเป็นห่วงมาก่อนจนกลายเป็นคำบ่น แต่ฟ้าไม่เคยพูดสักครั้งว่าให้เลิกทำ จากปลายทางเดินมีเสียงตู้กดอัตโนมัติ ส่วนในห้องมีแต่เสียงดินสอกับเสียงนาฬิกาเงียบๆ เมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด ฟ้าก็เงยหน้าขึ้น