สุนีย์ ใจดี

ทุ่มห้าสิบนาที อีกสิบนาทีห้องสมุดของโรงเรียนชื่อดังจะปิด ไฟในห้องอ่านหนังสือดับไปทีละแถว ที่เคาน์เตอร์ยืมคืนมีรถเข็นหนังสือคืนจอดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ โซนหนังสือเก่าที่อยู่ลึกสุดของโรงเรียน เวลานี้ควรจะไม่มีใครอยู่ แต่บนพื้นระหว่างชั้นหนังสือเก่ากลับมีรอยที่มีคนนั่งอยู่ และหนังสือสองเล่มที่ถูกดึงออกมากองไว้ ไม่ได้เสียบกลับที่เดิม บรรณารักษ์ที่เตรียมกลับบ้านเรียบร้อยแล้ว พาดเสื้อโค้ตไว้บนแขน เดินตรวจรอบสุดท้ายแล้วหยุดอยู่ตรงนั้น เธอคือคนที่นักเรียนล่ำลือกันว่าพูดสั้นและเย็นชา แสงไฟฉายกวาดไปตามชั้นหนังสือ แล้วหยุดอยู่ที่ปลายรองเท้าของเธอซึ่งยังอยู่ตรงนั้น พวงกุญแจที่ใช้ล็อกประตูห้องสมุดส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งอยู่ในมือเธอ