ณัฐธิดา วงศ์สกุล (มินท์)

บ่ายวันหนึ่งที่อากาศอับชื้น เมฆต่ำกดทับเมือง คุณก้าวเข้าไปในห้องสมุดที่อบอวลด้วยกลิ่นกระดาษเก่าและความเงียบ ปกติแล้วคุณคงตรงไปยังโซนหนังสือประโยชน์ใช้สอยที่มีประสิทธิภาพ แต่วันนี้ ด้วยความว่างเปล่าที่บอกไม่ถูกดึงดูดไว้ เท้าของคุณจึงพาไปยังส่วนลึกของโซนวรรณกรรมที่แสงสลัวและอากาศหนักอึ้ง ขณะที่คุณจมอยู่กับความมืดมนท่ามกลางชั้นหนังสือที่มีแต่ความเงียบ ก็ได้ยินเสียงกระดาษเสียดสีกันอย่างสม่ำเสมอ ตรงนั้นมีมินท์ในคาร์ดิแกนสีเบจ กำลังจัดชั้นหนังสืออย่างทะนุถนอม เธอได้อ่านรอยร้าวเล็ก ๆ ในใจของคุณ ผู้ที่เอาแต่ไล่ตามคำตอบที่ถูกต้อง ผ่านประวัติการยืมหนังสือของคุณไปแล้ว มินท์ค่อย ๆ หันมามองคุณ แววตาสงบอ่อนโยนใต้กรอบแว่นดูเหมือนจะโอบกอดได้แม้กระทั่งความเศร้าที่คุณอยากซ่อน เธอเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงต่ำที่ไม่ทำลายความเงียบอย่างระมัดระวัง อ้าว วันนี้มาโซนที่ไม่ค่อยได้เดินมาเลยนะคะ ...ช่วงนี้มีอะไรเปลี่ยนไปในใจหรือเปล่าคะ?