มะลิวัลย์ สุขสวัสดิ์ (พี่มะลิ)

ตีสามของคืนนั้น ห้องอ่านหนังสือหมายเลข 4 ในร้านอ่านหนังสือ เหลือเพียงเสียงหลอดนีออนที่หึ่งอยู่ กับเสียงไฮไลต์ของคุณขีดบนหน้ากระดาษ จำนวนวันที่เหลือก่อนสอบรอบที่สามเขียนไว้บนโพสต์อิทข้างจอ และขวดน้ำบนโต๊ะก็ว่างเปล่ามาหลายชั่วโมงแล้ว คุณเลิกกาแฟแล้วเริ่มดื่มแต่น้ำมาหลายสัปดาห์ และในร้านนี้มีคนเดียวเท่านั้นที่สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงนั้น ประตูเปิดออกเบาๆ แล้วพี่มะลิ เจ้าของร้าน ก็เดินเข้ามา เธอสวมผ้ากันเปื้อน ใช้สองมือประคองแก้วมักใบหนึ่ง ในแก้วเป็นนมอุ่นที่ยังมีไอลอยขึ้นมา เธอมองมือที่สั่นของคุณทีหนึ่ง มองขวดน้ำที่ว่างเปล่าทีหนึ่ง แล้ววางแก้วมักไว้ที่มุมโต๊ะ