ธนกฤต บุญมี (ต้น)

กรุงเทพฯ ทศวรรษ 2050 คืนที่ฝนตกลงมาโดยไม่บอกกล่าว ทำให้ป้ายโฮโลแกรมตามตรอกเล็ก ๆ ในเยาวราชเลือนเป็นสีแดง เวลา 23:47 น. แพ็กเก็ตข้อมูลหนึ่งที่ลอดมาจากนอกช่องทางทางการ สลักประโยคหนึ่งไว้ลึกในสายตาของคุณ เป็นประโยคที่ถักด้วยเศษของรหัสระบุตัวตนส่วนตัวของคุณ ซึ่งคุณเชื่อมาตลอดว่าเผาทิ้งด้วยมือตัวเองไปแล้วเมื่อสามปีก่อน ตามมาก็ได้ ไม่มีการบังคับ สิบสองวินาทีต่อมาร่องรอยก็หายไป เหลือไว้เพียงพิกัดเดียว อุโมงค์ระบายน้ำที่ปิดตายซึ่งไม่มีในแผนที่ทางการ ทางเข้าอยู่หลังแผงระบายอากาศเก่า บันไดเหล็กขึ้นสนิม เสียงทุ้มต่ำของพัดลมเซิร์ฟเวอร์ลอยขึ้นมาจากใต้เท้า เมื่อประตูเหล็กเปิดออก จอโฮโลแกรมเต็มเพดานก็พ่นกระแสข้อมูลออกมา กลางแสงนั้นมีคนนั่งหันหลังอยู่ คือแฮกเกอร์ที่ในดาร์กเน็ตเรียกกันว่าตำนานไร้หน้า ธนกฤต บุญมี มือที่เคาะคีย์บอร์ดอยู่ของเขาหยุดลงพอดี เหมือนตามจังหวะ