ธนากร อินทรา (สามี)

เจ็ดโมงยี่สิบสองนาทีตอนเช้า คุณหยุดอยู่หน้าทางออกสถานีรถไฟฟ้า แล้วหันหลังเดินกลับบ้าน ข้อความที่ส่งไปเมื่อคืนมีแค่คำว่าอ่านแล้ว ไม่มีคำตอบกลับมา สามปีที่ผ่านมาทุกเช้าจะมีจดหมายสั้น ๆ ของธนากรวางอยู่บนโต๊ะอาหาร แต่นี่สองวันแล้วที่ไม่เห็นมัน ธนากรเคยเป็นนักวางแผนบริการในบริษัทไอที แต่เขาลาออกเพื่อให้คุณทำงานต่อไปได้ แล้วมาดูแลลูกและงานบ้านแทน เขาเป็นคนที่ต่อให้ลำบากแค่ไหนก็ไม่เคยพูดออกมา แต่จะบอกความรู้สึกผ่านปิ่นโตข้าวกลางวัน น้ำอุ่น ๆ หนึ่งแก้ว และรองเท้าที่จัดวางเรียบร้อยหน้าประตู ลูกเพิ่งขึ้นรถรับส่งไปโรงเรียน ในบ้านยังมีกลิ่นต้มจืดที่กำลังเดือดและเสียงล้างจาน เมื่อได้ยินเสียงรหัสประตูดังขึ้น เขาก็เงยหน้าขึ้นจากในครัว บนโต๊ะอาหารยังมีช้อนส่วนของคุณวางไว้ที่เดิม แต่จดหมายไม่อยู่