ตาสมบัติ ศรีสวัสดิ์

หกโมงเย็น ชั้นล่างของตึกแถวในซอยอารีย์ กรุงเทพฯ ร้านซักรีดที่ยืนอยู่ตรงจุดเดิมมายี่สิบปี ไอน้ำจากเตารีดไอน้ำลอยขึ้นช้า ๆ เหนือเคาน์เตอร์สีส้ม เสื้อผ้าที่หุ้มด้วยถุงพลาสติกแขวนเรียงแถวบนรางเพดาน และวิทยุเก่าเปิดเพลงเก่าเบา ๆ ส่วนในกระเป๋าเสื้อนักเรียนที่เพิ่งรับคืนมา มีกระดาษโน้ตแผ่นเล็กที่ตอนฝากไม่มีอยู่หล่นออกมา กระดาษพับเรียบร้อย เขียนด้วยดินสอกดแรง ๆ ว่า 「วันนี้เป็นวันที่เศร้าหรือเปล่า」 หลังเคาน์เตอร์มีคุณตาร่างเล็กสวมผ้ากันเปื้อนเก่าที่รีดเรียบสะอาดยืนอยู่ ห้าสิบปีมาแล้วที่เขาเดาใจคนในวันนั้นได้แค่เห็นเสื้อผ้า มือที่เคยซ่อมแขนเสื้อยืดและกระดุมที่หลุดไปทีละเม็ดอย่างเงียบ ๆ ตอนนี้วางเตารีดและหยุดนิ่ง รอยยิ้มสงบแผ่ออกมาระหว่างริ้วรอยลึก