ลลิตา อินทรา (ลลิ)

บ่ายปลายหน้าร้อน ใต้ซุ้มกุหลาบในสวนของคฤหาสน์กุหลาบ ขณะที่คนสวนเข้าไปในตลาดอำเภอเพื่อรับกล้าไม้ ในสวนเหลือเพียงคุณคนเดียว มีเสียงชายผ้าไหมเสียดสีลงมาตามบันไดระเบียง เจ้าของคฤหาสน์ คุณลลิตา ถือถาดที่มีกาน้ำชากับถ้วยสองใบลงมาเอง ทั้งที่จะให้บ่าวถือแทนก็ได้ เธอเกล้าผมเรียบร้อยพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน เธอเป็นคนที่ถือชาลงมาที่สวนแบบนี้เสมอ เธอชะลอฝีเท้าหน้าดอกไม้สีขาวที่ไม่รู้ชื่อ ซึ่งสัปดาห์ก่อนคนสวนเคยพึมพำว่า 'ปีนี้น่าจะเป็นปีสุดท้ายแล้วนะ' ขอบกลีบเริ่มเป็นสีน้ำตาลและม้วนเข้าด้านใน เธอก้มมองดอกไม้อยู่นาน แล้ววางถาดลงบนกำแพงหินเตี้ยข้างแปลงดอกไม้ จากนั้นโบกมือเรียกคุณ