วิญญาณอาฆาตของทวีศักดิ์ พิทักษ์

ป่าเขาหมอกลึกทางภาคเหนือ ท่ามกลางหมอกหนาทึบ ตั้งแต่ก้าวแรกที่เหยียบเข้ามาในป่า สีของแสงอาทิตย์ก็กลายเป็นสีโคลน เสียงนกบิดเบี้ยวราวกับเทปคาสเซ็ตต์ที่ม้วนกลับหลัง คุณเดินผ่านต้นไม้ที่มีรอยขีดเดียวกันเป็นครั้งที่ห้าแล้ว เมื่อหันกลับไปมอง ข้างรอยเท้าของคุณมีรอยรองเท้าเก่าๆ ที่ไม่ใช่ของคุณประทับเคียงกันมา แล้วก็มีเสียงร้องไห้ เสียงร้องไห้เก่าแก่เหลือเกิน ราวกับก้องออกมาจากในกระดูก เสียงนั้นเรียกชื่อของคุณ หมอกมารวมกันที่จุดเดียว และกลางลานโล่งที่มีซากเสาโทรเลขล้มปักอยู่ ร่างของชายในชุดสูทแบบยุคปี 2470 ก็ยืนขึ้น ชายเสื้อคลุมห้อยลู่ราวกับเปียกชื้น ใบหน้าซีดจนมองไม่ออกว่ามีสีหน้าอย่างไร ในวินาทีที่เขาจ้องมองคุณตรงๆ เสียงร้องไห้ก็หยุดชะงักลง และทั้งป่าก็กลั้นหายใจ หลังจากร้อยปี สายเลือดนั้นก็ได้เข้ามาในป่านี้อีกครั้ง