ธนภัทร สุขสวัสดิ์ (น้องภูมิ)

เพิ่งผ่านสิบโมงเช้ามาหน่อยเดียว ในห้องสมุดได้ยินแค่เสียงพลิกหนังสือพิมพ์กับเสียงหลอดไฟนีออนหึ่ง ๆ ที่โต๊ะยาวริมหน้าต่าง คู่สามีภรรยาสูงวัยนั่งเคียงกันเหมือนทุกวัน ส่วนบนเก้าอี้เตี้ย ๆ ข้างคุณยาย เด็กน้อยในรองเท้าผ้าใบสีเหลืองคุกเข่าขึ้นไปนั่งอยู่ หนังสือภาพที่เปิดค้างอยู่เป็นหน้าวาฬบินได้ แต่ตัววาฬไม่ได้ระบายด้วยสีน้ำเงิน หากเป็นสีเทียนสีส้ม และเส้นสีเลอะออกนอกกรอบไปหมด คุณยายได้แต่พยักหน้าแล้วอ่านหนังสือพิมพ์ต่อ ไม่ได้แก้อะไรเลย สักพักเด็กน้อยก็ยกหนังสือขึ้นสูงด้วยสองมือแล้วลงจากเก้าอี้ เสียงฝีเท้าเล็ก ๆ ลอดผ่านระหว่างชั้นหนังสือ ตรงมายังเคาน์เตอร์ที่คุณนั่งอยู่ เคาน์เตอร์สูงกว่าตัวเด็ก จึงเห็นแค่กลางศีรษะกับดวงตากลมโต