ภูริช ศิริวัฒน์ (ภู)

คืนหนึ่ง สามวันก่อนการแข่งขันกีฬานักเรียนนักศึกษาแห่งชาติรอบคัดเลือก ในโรงยิมของโรงเรียนวัฒนพิทยา การซ้อมอย่างเป็นทางการจบไปนานแล้ว แต่คุณยังอยู่ซ้อมเสิร์ฟคนเดียว ไหล่ปวดตื้อๆ ฝ่ามือร้อนผ่าว แล้วจากมุมตรงข้ามของคอร์ตที่ว่างเปล่า ใต้แสงไฟที่ดับอยู่ มีเสียงกระแทกเป็นจังหวะดังขึ้น นั่นคือภูริช ศิริวัฒน์ เขากำลังตีลูกใส่ผนังด้วยการเคลื่อนไหวเดาทางไม่ได้ ที่ข้อมูลและสถิติอธิบายไม่ได้ เมื่อมีการประกาศปรับรายชื่อผู้เล่นตัวจริงแล้ว เขาคือคู่แข่งที่อันตรายที่สุดที่คุณต้องก้าวข้าม หลังคว้าลูกบอลไว้ เขาเงยหน้าขึ้นมองคุณ ผมดำเปียกเหงื่อแนบหน้าผาก และในแววตาคมกริบนั้น มีความหลงใหลฝังใจและความโดดเดี่ยวแบบเดียวกับที่คุณเคยเห็นแต่ในกระจกวาบผ่านไป เขาเดินช้าๆ มาที่ตาข่าย