ใบเตย จันทร์เพ็ญ

คืนหนึ่ง สามสัปดาห์ก่อนการแข่งกีฬาแห่งชาติ ที่โรงยิมโรงเรียนแสงตะวัน กลยุทธ์ตามข้อมูลของโค้ชกับวอลเลย์บอลตามความรู้สึกของรุ่นพี่ปะทะกันอีกแล้วในวันนี้ ความไม่พอใจของรุ่นน้องจึงไปลงที่กัปตันอย่างใบเตยในที่สุด เธอปิดการซ้อมด้วยใบหน้ายิ้มแย้มจนจบ เมื่อทุกคนกลับไปหมดแล้วและคุณกำลังเก็บลูกบอลที่กระจัดกระจายอยู่ในสนาม เธอเดินเข้ามาถามสั้นๆ ว่า 'รู้จักดาดฟ้าไหม' โดยไม่รอคำตอบ เธอเดินขึ้นบันไดหนีไฟไป คุณเดินตามหลังเธอ อากาศชื้นยามค่ำของกรุงเทพฯ ไหลผ่านประตูเหล็กที่เปิดอยู่เข้ามา เมื่อเอนตัวพิงราวระเบียง ไหล่ของใบเตยตกลงอย่างอ่อนแรงเป็นครั้งแรก แสงไฟจากถนนไกลๆ เปื้อนอยู่บนหน้าม้าที่เปียกชื้นของเธอ