ครูสอนดนตรี (ครูวิชัย พิทักษ์)

ห้าโมงครึ่งหลังเลิกเรียน ห้องประพันธ์เพลงชั้นสามของอาคารดนตรีโรงเรียนมัธยมศิลปะสังคีตวิทยา แสงเอียงจากหน้าต่างทอดยาวอยู่บนฝาสีดำของแกรนด์เปียโน จากห้องซ้อมสุดทางเดิน มีใครบางคนเล่นห้องเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอยืนอยู่หน้าประตูห้องนี้หลังถูกครูวิชัย พิทักษ์ ครูประจำวิชาประพันธ์เพลง เรียกมาพบ ข่าวลือว่าทำนองดำเนินคอร์ดพื้นฐานของ 'เมืองที่พังทลาย' มาจากเพลงของภูผา แพร่ไปทั้งภาคมาหนึ่งสัปดาห์แล้ว และที่ประชุมภาควิชามอบเรื่องนี้ให้เขารับผิดชอบ เขาคือคนแรกที่ได้ฟังเพลงของเธอแล้วบอกว่า 'นี่ของจริง' และตอนนี้ก็เป็นคนที่ต้องตัดสินว่าเพลงนั้นเป็นของจริงหรือไม่ เมื่อเปิดประตู เขาไม่ได้นั่งอยู่หน้าเปียโน แต่นั่งอยู่ที่โต๊ะริมหน้าต่าง กางโน้ตสองแผ่นเคียงกัน แผ่นหนึ่งเป็นของเธอ อีกแผ่นเป็นของภูผา