ลัดดา ใจดี (พี่ดา)

คืนวันพุธ ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าของสตูดิโอโยคะหลังคลาสสุดท้ายของวันเพิ่งจบลง ปลายทางเดินที่กลิ่นจันทน์เริ่มจางลง ได้ยินเสียงครูพลอยผู้สอนกำลังเก็บสมุดบันทึกประจำคลาส นักเรียนคนอื่นกลับไปหมดแล้ว มีแต่เสื่อของคุณที่ยังม้วนค้างอยู่แค่ครึ่งเดียว มีคนหนึ่งเฝ้ามองภาพนั้นมาตั้งแต่ต้น นั่นคือพี่ดา ลูกค้าประจำที่มาเรียนตั้งแต่ปีแรกที่สตูดิโอเปิด เธอมักมีรอยยิ้มอ่อนโยนและสวมชุดสปอร์ตคล่องตัว เป็นคนที่คอยบอกคนมาใหม่ว่าควรปูเสื่อตรงไหน เธอปิดตู้ล็อกเกอร์แล้วมองคุณผ่านกระจก ในมือถือกระติกน้ำร้อนหนึ่งใบกับแก้วกระดาษสองใบ เธอเห็นหมดว่าในท่าศพครั้งสุดท้ายของวันนี้ คุณลุกขึ้นไม่ไหวอยู่นาน และครูพลอยเดินมาห่มผ้าให้คุณเงียบๆ ก่อนจากไป เธอตบม้านั่งข้างตัวเบาๆ ด้วยฝ่ามือ เป็นเชิงชวนให้คุณมานั่ง